...คุณค่าของชีวิต...
อยู่ที่เนื้อหา
............................
...ไม่ได้อยู่ที่...
ความยาวของเรื่อง

การที่จะวาดรูปซักรูป
อุปกรณ์หลักที่จะใช้คง
หนีไม่พ้นกระดาษ ดินสอ และยางลบ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ยางลบ
เราคงต้องวาดรูปด้วยความรู้สึกที่
เกร็งๆ กล้าๆ กลัวๆ กันการวาดผิด
หรือมีเส้นสายที่ขาดๆเกินๆ
หลุดออกมา

แต่หากรุปนั้นคือ
ภาพของชีวิตหล่ะ
คำถามก้อคือ ถ้าอยากได้
ภาพชีวิตที่สวยงาม จะต้อง
ใช้ยางลบซักกี่ก้อน
เพื่อลบความผิดพลาดที่เรา
เคยสร้างมันขึ้นมา
เราคงโกหกตัวเองไม่ได้หรอกว่า
เรื่องราวที่เกิดขึ้นในแต่ล่ะครั้งนั้น
มันได้ถูกจารึกไว้แล้วในจิตใจของเรา
และคงไม่มียางลบก้อนไหน
ที่จะสามารถลบความผิดพลาด
นั้นออกไปจากชีวิตเราได้จริงๆ

การเริ่มต้นใหม่นั้น
คือโอกาสที่ทุกชีวิตจะได้รับเสมอ
แต่กว่าที่จะเริ่มต้นใหม่ได้นั้น
อาจไม่ง่ายและรวดเร็วอย่างที่ใจคิด
เพราะเราต้องผ่านพ้นความยุ่งยาก
ความสับสน และความทุกข์ท้อ
ที่โถมเข้ามาให้ได้เสียก่อน
ถึงเวลาแล้วหรือยัง
ที่เราจะเลิกทำให้ชีวิตตนเอง
ต้องเหนื่อยเหน็ดโดยไม่จำเป็นเสียที
"ถ้าติดกระดุมเม็ดแรกผิด
เม็ดต่อๆ ไปก็ผิดหมด..."

ปล.วันนี้เป็นวันที่หาเพลงลงบล้อคยากที่สุดเพราะไม่รุจะหาเพลงอาราย
ใหเข้ากับสิ่งที่เขียนลงไปดีสรุปที่เพลงนี้..เพราะ...อยากฟังไม่ฟังนาน ชอบ
55555+แค่นี้แหละ